دانشگاه سمنان مدلسازی اقتصادسنجی 2345-654X 5 1 2020 02 20 Investigating the Effect of Human Capital on Regional Convergence in Iranian Economy: Spatial Econometric Approach بررسی اثر سرمایه انسانی بر همگرایی منطقه‌ای در اقتصاد ایران: رهیافت اقتصادسنجی فضایی 67 85 4247 10.22075/jem.2020.19269.1403 FA مهران افراسیابی دانشجوی دکتری اقتصاد، دانشکده اقتصاد و مدیریت، دانشگاه سیستان و بلوچستان مصیب پهلوانی دانشیار اقتصاد، گروه اقتصاد، دانشکده اقتصاد و مدیریت، دانشگاه سیستان و بلوچستان رمضان حسین زاده استادیار اقتصاد، گروه اقتصاد، دانشکده اقتصاد و مدیریت، دانشگاه سیستان و بلوچستان Journal Article 2019 12 09 The purpose of this study is to investigating the effect of direct and spillovers effect of human capital on regional convergence in Iran provinces based on the spatial Solow convergence model. For this purpose, based on the latest information available at the regional level, data from different provinces of the country have been used during the time period of 2005-2017. Also, the spatial dynamic Durbin model (DSDM is used to estimation of the model. According to the results, regional convergence in the country is confirmed, but the convergence rate is low (about 0.063%). Thus, the different regions of the country, in average, with a convergence rate of about 0.063% move in the direction of balanced growth towards a steady state situtation.Other results of the study have shown that human capital has direct positive and significant impacts on regional convergence in Iran. همگرایی منطقه­ای یکی از چالش­های مهم در کشورهای در حال توسعه است. بر اساس ادبیات اقتصادی، عوامل متعددی از جمله سرمایه­گذاری در نیروی انسانی بر همگرایی منطقه­ای اثرگذار هستند. از این رو، هدف این مطالعه، بررسی اثرات مستقیم و سرریزهای فضایی سرمایه انسانی بر همگرایی منطقه­ای در استان­های مختلف ایران بر پایه مدل رشد درونزا و همچنین مدل همگرایی سولوی فضایی می­باشد. به این منظور از داده­های استان­های مختلف در دوره زمانی1396- 1384 و تکنیک اقتصادسنجی دوربین پویای فضایی (DSDM) استفاده گردیده است. نتایج حاصل از مطالعه نشان داده است وقوع همگرایی منطقه­ای در کشور مورد تایید می­باشد. با این وجود سرعت همگرایی پایین است به­طوریکه مناطق مختلف کشور به طور میانگین با سرعت همگرایی063/0 در مسیر رشد متوازن به سمت حالت پایدار در حال حرکت هستند. از دیگر نتایج مطالعه می­توان به اثرات مستقیم و سرریزی مثبت سرمایه انسانی بر روند همگرایی منطقه­ای در کشور اشاره نمود.   https://jem.semnan.ac.ir/article_4247_f40ee694989b3e2161be989e7b9907fc.pdf