دانشگاه سمنان مدلسازی اقتصادسنجی 2345-654X 4 4 2019 11 22 Macroeconomic resilience and bankruptcy of the banking system (Cross-country study) تاب آوری اقتصاد کلان و ورشکستگی نظام بانکی (مطالعه بین کشوری) 107 153 4142 10.22075/jem.2019.17963.1324 FA سید صهیب مدنی تنکابنی دانشجوی دکتری، گروه اقتصاد، واحد فیروزکوه، دانشگاه آزاد اسلامی مهدی ادیب پور استادیار اقتصاد، گروه اقتصاد، واحد فیروزکوه، دانشگاه آزاد اسلامی محمود محمودزاده دانشیار اقتصاد، گروه اقتصاد، واحد فیروزکوه، دانشگاه آزاد اسلامی 0000-0002-5844-8604 صالح قویدل دانشیار اقتصاد، گروه اقتصاد، واحد فیروزکوه، دانشگاه آزاد اسلامی Journal Article 2019 06 01 <span>The purpose of this paper is to estimate the effect of macroeconomic resilience on the probability of bankruptcy of the banking system in its various frameworks (Briguglio - Boorman) using annual data (2005-2016) for 125 countries in the form of models Logite and Probit. Overall results show that the increases of economic resilience and economic growth rate have reduced the probability of bankruptcy. Based on Briguglio model, the effect of increasing good governance and market efficiency on the probability of bankruptcy is negative, and increasing macroeconomic instability has increased the probability of bankruptcy. In the pattern of Boorman, The growth of variables such as good governance, the health of monetary policy, foreign power, export independence, bank credit and reserves have reduced the probability of bankruptcy and increased budget deficits have increased the probability of bankruptcy. Also, the improvement of institutions with the effect on macroeconomic instability has reduced the probability of bankruptcy. The effect of nonperformance loan has been positive and the effect of the ratio of capital adequacy ratio, margin of profit, return on assets and the existence of cash assets is negative</span><span>.</span> هدف این مقاله برآورد اثر تاب­آوری اقتصاد کلان در چارچوب الگوهای مختلف (بریگوگلیو- بورمن) بر احتمال ورشکستگی نظام بانکی با استفاده از داده­های سالیانه (2016-2005) 125 کشور در قالب مدل‌های لوجیت و پروبیت است. نتایج کلی نشان می­دهد با افزایش تاب­آوری و نرخ رشد اقتصادی، احتمال ورشکستگی نظام بانکی کاهش یافته است. بر اساس الگوی بریگوگلیو؛ تأثیر افزایش حکمرانی خوب و کارایی بازار بر احتمال ورشکستگی، منفی و افزایش بی­ثباتی اقتصاد کلان سبب افزایش احتمال ورشکستگی شده است. در الگوی بورمن؛ افزایش حکمرانی خوب، سلامت سیاست پولی، قدرت خارجی، استقلال صادرات، اعتبارات و ذخایر سبب کاهش احتمال و افزایش کسری بودجه سبب افزایش احتمال ورشکستگی بانکی شده است. در ضمن بهبود نهادها با اثرگذاری بر بی‌ثباتی اقتصاد کلان، احتمال ورشکستگی را کاهش داده است. اثر مطالبات غیرجاری بر احتمال ورشکستگی، مثبت و اثر نسبت کفایت سرمایه، حاشیه سود، بازده دارایی و دارایی نقد بر احتمال ورشکستگی، منفی برآورد شده است. https://jem.semnan.ac.ir/article_4142_300bc29b0f773e691de9e7ef4132188e.pdf